Miłość do siebie i relacje

Rośliny miłości to najstarsza symbolika zielników: róże, sercowate liście, słodkie zapachy. Dbanie o siebie oznaczało w tradycji przede wszystkim czas — kąpiel, olej, pachnący napar — a roślina była znakiem, że ten czas jest dozwolony.

Katalog wymienia dwa gatunki z innych kontynentów, damianę i wanilię. Oba mają opinię afrodyzjaków z tradycji meksykańskiej i środkowoamerykańskiej, co jest czymś innym niż "miłość do siebie"; trafiły tu zapachem i smakiem. Europejskiej symboliki miłości — róży, mirtu, melisy — na liście nie ma i tekst nie ma tego udawać.

Samoocenę i dbanie o siebie można badać i się bada — w psychoterapii, nie zielarstwie. Wykazano, że regularny sen, ruch, relacje i granice zmieniają sposób mówienia o sobie; dla zapachu wanilii istnieją co najwyżej małe badania nastroju.

Opinia damiany jako afrodyzjaku opiera się na tradycji i kilku doświadczeniach zwierzęcych, brak danych u ludzi. Wanilia to aromat, nie substancja czynna. Temat dotyczy więc symbolu i rytuału i tak przedstawia go katalog.

Relacja, w której człowiek się boi, przeprasza za rzeczy, których nie zrobił, i traci przyjaciół oraz siebie, nie jest tematem dla ziół ani kąpieli — to powód rozmowy z psychologiem lub poradnią; w razie przemocy skontaktuj się z linią pomocy dla osób doświadczających przemocy lub z policją.

Samoocena spadająca wraz ze snem i apetytem lub myśli, że na nic się nie zasługuje, wymagają specjalisty, nie rytuału. Można skontaktować się z całodobową linią wsparcia psychologicznego.