Skóra po słońcu

Po przegrzaniu tradycja chłodzi i nawilża: płótno namoczone w naparze, śluzowy odwar, mleczny okład. Siedem gatunków katalogu to cały europejski zestaw kojący — rumianek, nagietek, ślaz, babka, lawenda i melisa.

Celem jest ulga tego dnia, nie naprawa skóry. Tradycja nigdy nie twierdziła tu więcej.

Oparzenie słoneczne jest uszkodzeniem DNA w komórkach skóry. Nic nałożonego później tego nie cofnie — chłodzenie i nawilżanie łagodzą ból i napięcie, ale nie wpływają na późniejsze ryzyko.

Udokumentowana jest tylko prewencja, i to nudna: cień w najsilniejszych godzinach, odzież, kapelusz i odpowiednia ilość środka przeciwsłonecznego. Niektóre substancje zwiększają wrażliwość na światło — przy ziołach, dla których to potwierdzono, jest to napisane na karcie.

Pęcherze na większej powierzchni, oparzona twarz lub genitalia i oparzenie niemowlęcia wymagają lekarza, nie okładu.

Zwracaj szczególną uwagę na objawy niezwiązane ze skórą: zawroty głowy, wymioty, dreszcze lub splątanie po dniu na słońcu mogą oznaczać przegrzanie organizmu — wtedy liczą się płyny i chłodzenie całego ciała, i to szybko.