Oczyszczanie przestrzeni

Okadzanie pokoju ziołem to zwyczaj Europy, Ameryki i Azji: po chorobie, śmierci, kłótni, przed świętami. Czeskie i słowiańskie domy paliły bylicę, hyzop i lebiodkę, Śródziemnomorze szałwię i rozmaryn, ogrody klasztorne lawendę i tymianek; w wiązki wiązano to, co rosło za domem.

Katalog wymienia dziewięć europejskich gatunków: lebiodkę, lawendę, melisę, miętę, piołun, rozmaryn, szałwię, tymianek i hyzop. Wszystkie są z czeskiego lub śródziemnomorskiego ogrodu — białej szałwii narodów Ameryki Północnej, dziś dominującej w sklepach z "okadzaniem", nie ma na liście i katalog jej nie dodaje.

Dym z ziół jest dymem: zawiera drobne cząstki i substancje drażniące jak dym drzewny, a "oczyszcza" głównie wietrzenie po nim. Badania laboratoryjne wykazały, że gęsty dym ziołowy na krótko zmniejsza liczbę bakterii w powietrzu — i podobnie pokazują, że wdychanie jego cząstek nie służy zdrowiu.

Efekt psychologiczny potwierdzono inaczej: rytuał oznaczający koniec (po chorobie, kłótni) pomaga mózgowi zamknąć epizod, a zapach kojarzony z "czystością" dobrze temu służy. Nie trzeba wierzyć w energie, by okadzony i wywietrzony pokój odbierać inaczej.

Dym nie powinien być tam, gdzie astma, przewlekła choroba płuc, ciężarna kobieta lub niemowlę — nikt nie powinien przechodzić przez dym ani celowo go wdychać. Wiązkę pali się krótko, w ognioodpornej misce, przy otwartym oknie i nigdy nie zostawia bez nadzoru: żar z ziół opada.

Piołun i hyzop zawierają tujon i pinokamfon uwalniane z dymu; jednorazowe okadzenie nie szkodzi, codzienne w małym mieszkaniu tak. Kto potrzebuje "czyścić" przestrzeń codziennie, bo inaczej nie funkcjonuje, mierzy się z lękiem, nie przestrzenią — a lęk ma skuteczne leczenie.