Eriobotrya japonica

Nieśplik japoński

Ogólnie uznawane za bezpieczne

Inne nazwy: Lokvát, Mišpulník japonský, Biwa, Japanese medlar, Pipa

Owoce biwa w subtropikalnych rejonach Japonii; liście w tradycji ludowej.

Wiecznie zielone drzewo o skórzastych liściach i żółtych owocach.

Rodzina: różowate
Typ rośliny: drzewo / duży krzew

Znaczenie stopni bezpieczeństwa (rozwiń legendę)

Ogólnie uznawane za bezpieczne. Zwykle pospolite zioło przy rozsądnym zbiorze i użyciu; mimo to zawsze czytaj konkretne ostrzeżenia na karcie.
Informacja. Przede wszystkim stopień informacyjny — ważne są szczegóły w tekście i przy ostrzeżeniach poniżej.
Ostrożność. Wymaga zwiększonej ostrożności (dawkowanie, długość stosowania, grupy wrażliwe, interakcje).
Ryzykowne. Znaczne ryzyko — sprawdź źródła, przeciwwskazania i ewentualny nadzór specjalisty.
Nie w warunkach domowych. Nie nadaje się do eksperymentów w warunkach domowych bez wiedzy i pewności.
Wysokie ryzyko przy stosowaniu wewnętrznym. Szczególne ryzyko przy stosowaniu wewnętrznym (np. alkaloidy); unikaj długotrwałego lub nieodpowiedzialnego podawania.
Niepodano. Stopień nie jest jeszcze uzupełniony — polegaj na poszczególnych ostrzeżeniach i odnośnikach poniżej.

Nieśplik japoński — pokrój rośliny (Wikimedia Commons). — Fotografia na Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0).
Pokrój rośliny

Bezpieczeństwo — przeczytaj przed użyciem

Przy tym ziele ważne jest sprawdzenie ostrzeżeń, pomyłek i ewentualnych przestróg. Zacznij najpierw od sekcji Bezpieczeństwo.

Szybki przegląd

Podsumowanie do praktycznej decyzji; szczegóły znajdują się w sekcjach poniżej.

Stopień bezpieczeństwa: Ogólnie uznawane za bezpieczne szczegóły
Źródła naukowe na karcie: Tak — źródła podane przy twierdzeniach sekcja Nauka
Kiedy i co zbierać: Owoc — maj–czerwiec
Liść — styczeń–grudzień
Cały zbiór
Metody przetwarzania: Napar, Zastosowanie kulinarne, Likier ziołowy
Wszystkie metody i przepisy na karcie
Tematy i dolegliwości: Kaszel i śluz, Skóra
Sekcja tematy, Przegląd dolegliwości

Identyfikacja i pomyłki

Liście duże, eliptyczne; owoce w gronach.

Możliwe pomyłki i zagrożenia

Od pokrewnych różowatych po pokroju.

Podobne zioła

Na razie nie powiązano pokrewnych ziół.

Tematy i dolegliwości

Więcej tematów znajdziesz w przeglądzie dolegliwości i tematów.

Kaszel i śluz
Tradycyjne· Ramy tradycyjne / kulturowe
Skóra
Tradycyjne· Ramy tradycyjne / kulturowe

Występowanie geograficzne

Japonia
Raczej marginalnie (ogród, uprawa lub występowanie na granicy zasięgu)

Zbiór

Owocmaj–czerwiec
lato
Region: Japonia
Uwagi: Owoce dojrzewają na przełomie wiosny i lata (w Japonii maj–czerwiec), zrywa się je w pełni wybarwione i miękkie, ponieważ po zbiorze już nie dojrzewają. Nasiona się wyrzuca — zawierają amigdalinę.
Liśćstyczeń–grudzień
cały rok
Region: Japonia
Uwagi: Zimozielone liście na napar (biwa-cha) zrywa się przez cały rok, najlepiej starsze, ciemnozielone; przed suszeniem szczotką usuwa się filcowaty nalot od spodu, który drażni gardło.

Przechowywanie

Chłodzenie / lodówka(Owoc)
Dojrzałe owoce 2–3 dni w temperaturze pokojowej lub do tygodnia w lodówce; łatwo się obijają i brązowieją.
Bezpieczeństwo:
Nasion i jąder nie jeść ani nie mielić do jedzenia.
Suszenie(Liść)
Suszone, wyszczotkowane i pokrojone liście 12 miesięcy w zamkniętym naczyniu.
Światło:
Z dala od światła.
Wilgotność:
Chronić przed wilgocią.

Metody przetwarzania na karcie zioła

Napar(Liść)Przydatność: Wysoka przydatność
Zalanie wrzątkiem lub krótka ekstrakcja w wodzie; zazwyczaj bez gotowania.
Szczegółowy opis metody (z katalogu)
Herbatkę ziołową przygotowuje się tu jako napar: suszone zioła lub mieszankę ziołową zalej świeżo wrzącą wodą i zaparzaj przez co najmniej 5 minut. Według BfR jest to zasada higieny, a nie dawka lecznicza. Przestrzegaj instrukcji konkretnego produktu, także dłuższego czasu parzenia, jeśli został podany. Ta zasada dla naparów ziołowych nie jest ogólną instrukcją przygotowania prawdziwej herbaty (Camellia sinensis). Temperatura, czas zaparzania i stosunek surowca do wody zmieniają smak i skład wyciągu.
Odwar różni się od naparu dłuższym czasem działania ciepła i intensywnością wrzenia; dla delikatnych liści i kwiatów napar jest zazwyczaj lepszym rozwiązaniem niż długie gotowanie. Przy konkretnym ziole zawsze sprawdzaj kartę, część rośliny i ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa — ogólne zasady nie zastępują oceny gatunku.
Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: nie
Biwa-cha — napar z liści nieśplika japońskiego
Około 20 minPoczątkującyProfil naukowy
Otwórz przepis →
Zastosowanie kulinarne(Owoc)Przydatność: Wysoka przydatność
Gotowanie, pieczenie, doprawianie jako żywność — kategoria ogólna poza twierdzeniami leczniczymi.
Szczegółowy opis metody (z katalogu)
Zastosowanie kulinarne obejmuje zioła jako składniki potraw, napojów lub przyprawy. Tutaj nie oceniamy działań leczniczych — przypominamy jedynie o oznaczeniu gatunku, alergiach i obróbce termicznej tam, gdzie jest konieczna (np. niektóre owoce lub części roślin).
Połączenie z alkoholem, cukrem lub długim gotowaniem zmienia rezultat; przepisy weryfikuj ze źródeł kulinarnych.
Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: nie
Likier ziołowy(Owoc)Przydatność: Średnia przydatność
Słodki macerat alkoholowy z ziołami; główną rolę gra stężenie alkoholu i cukru.
Szczegółowy opis metody (z katalogu)
Likier łączy zioła, alkohol wysokoprocentowy i substancję słodzącą w wyraźnie aromatyczną mieszankę. Domowa produkcja różni się od produktów kupnych regulacjami prawnymi oraz kontrolą mocy napoju.
Dawkowanie i przechowywanie opieraj na przepisie; czas maceracji zmienia kolor i smak.
Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: nie
Do likieru owocowego (biwa-shu) tylko miąższ i skórka; nasiona wyrzucić, nie macerować.

Zastosowanie tradycyjne / duchowe

Oddzielnie od nauki — zapisy są kulturowe lub symboliczne, nie są zaleceniami leczniczymi.

Król leczniczych drzew w buddyjskich klasztorach
Ogólne
Zastosowanie tradycyjnePorady ludoweTradycja zielarskaRytuał
W japońskiej tradycji buddyjskiej nieśplik nosi tytuł "wielkiego króla leczniczych drzew" (daiyakuōju) według interpretacji sutr, w których liść biwa należy do roślin leczniczych; przy świątyniach w okresach Nara i Heian robiono z liści okłady, a ogrzane liście przykładano do ciała (biwa-no-ha ryōhō). Zapis religijnej i ludowej tradycji leczniczej, nie potwierdzone działanie.
Forma:
liść w świątynnej tradycji leczniczej, "król drzew leczniczych"
Siła twierdzenia:
Tradycja
Uwaga do źródła:
Japońska buddyjska tradycja lecznicza (interpretacja Sutry Złotego Światła / Sutry Nirwany); ludowa praktyka biwa-no-ha ryōhō.

Wiedza naukowa

Każde twierdzenie ma typ badania i źródło (URL lub DOI) tam, gdzie są dostępne. Dane o dawce z literatury mają charakter wyłącznie informacyjny.

Jak czytać znaczniki siły dowodu i typu badania

Znaczniki podsumowują, jak zapis jest oznaczony w katalogu — nie są medyczną oceną skuteczności. Przy każdym zapisie zawsze czytaj podsumowanie, ograniczenia i odnośnik do źródła.

Siła dowodu

Poziom dowodów niepodany: Autor zapisu nie podał stopniowania; oceniaj według tekstu podsumowania, ograniczeń i odnośnika do źródła.
Literatura opisowa / orientacyjna: Literatura opisowa lub fachowa bez kontrolowanego porównania grup — raczej kontekst niż 'dowód działania'.
Słabe dowody: Badanie lub wniosek ze znacznymi ograniczeniami metodycznymi; traktuj tylko jako sygnał do dalszej lektury.
Wstępne ustalenia: Pierwsze lub mniejsze badania — interesujący kierunek, ale nie ostatnie słowo o skuteczności ani bezpieczeństwie.
Średnia siła dowodu: Średnia siła zależnie od projektu badania; nadal obowiązują ograniczenia próby i kontekstu.
Mocniejsze dowody: Mocniejszy projekt lub spójność wyników w granicach podanych ograniczeń badania.
Praca przeglądowa / review: Praca przeglądowa podsumowuje wiele źródeł; jakość zależy od metody przeglądu i obszaru.

Typ badania

Tekst opisowy / fachowy: Tekst fachowy lub przegląd bez klasycznego projektu badania.
Badanie in vitro: Eksperyment w kulturze komórkowej lub probówce — nie mówi o działaniu w organizmie.
Badanie na zwierzętach: Model na zwierzętach — przeniesienie na człowieka nie jest oczywiste.
Badanie obserwacyjne: Obserwacja grup bez losowego przydziału leczenia; może mylić z powodu zakłóceń przyczynowych.
Badanie kliniczne: Badanie kliniczne z udziałem ludzi; ważne są wielkość próby i grupa kontrolna.
Randomizowane badanie kontrolowane: Randomizowane badania kontrolowane należą do mocniejszych projektów, jeśli są dobrze przeprowadzone.
Praca przeglądowa: Praca przeglądowa podsumowuje wiele prac — zależy od reguł doboru literatury.
Przegląd systematyczny: Przegląd systematyczny z jasną metodyką wyszukiwania i doboru badań.
Metaanaliza: Statystyczne połączenie wielu badań; wynik zależy od danych wejściowych i heterogeniczności.
Ocena regulacyjna / monografia (EMA, WHO…): Podsumowanie organu regulacyjnego dotyczące preparatu ziołowego — inny kontekst niż pojedyncze RCT; często dotyczy preparatów, a nie domowej herbaty.
Monografia fachowa (preparaty ziołowe): Systematyczne zestawienie literatury o roślinie lub surowcu — jakość zależy od autora i roku wydania.

Przegląd podsumowuje skład liści, owoców i nasion nieśplika (triterpeny, flawonoidy, amigdalina w nasionach) oraz badania laboratoryjne działania przeciwzapalnego, antyoksydacyjnego i przeciwkaszlowego ekstraktów z liści, odpowiadające tradycyjnemu stosowaniu przy kaszlu.
Literatura opisowa / orientacyjnaPraca przeglądowaRok: 2016
Ograniczenia: Głównie dane in vitro i zwierzęce; brak badań klinicznych u ludzi. Nasiona zawierają amigdalinę i przegląd nie przedstawia ich jako bezpiecznej żywności.
Liu Y, Zhang W, Xu C, Li X — International Journal of Molecular Sciences
Biological Activities of Extracts from Loquat (Eriobotrya japonica Lindl.): A Review
DOI: 10.3390/ijms17121983

Zdjęcia

Główne zdjęcie znajduje się w nagłówku karty. Kolejne zdjęcia pojawią się tutaj, gdy będą dostępne.

Bezpieczeństwo

Znaczenie typów ostrzeżeń

Typ przy każdym ostrzeżeniu pomaga pogrupować temat — nie określa samej istotności (tę oznacza osobny znacznik).

Stosowanie wewnętrzne: Ryzyko połykania, ekstraktów, długości stosowania lub stężenia przy stosowaniu wewnętrznym.
Interakcje / leki: Możliwy wpływ na leki lub współwystępowanie z leczeniem — skonsultuj źródła i specjalistę.
Surowe części rośliny: Surowe, niedojrzałe lub źle przygotowane części rośliny mogą być niebezpieczne.
Toksyny i regulacje: Zawartość substancji toksycznych lub składników regulowanych (np. w destylatach).
Kontakt z rośliną: Podrażnienie skóry lub błon śluzowych przy kontakcie ze świeżą rośliną lub sokiem.
Alergia: Reakcje alergiczne, często związane z rodziną roślin lub uczuleniem.
Zbiór i zanieczyszczenie: Zanieczyszczenie, pomyłka gatunku lub zbiór z nieodpowiedniego miejsca.

Nasiona zawierają amigdalinęWysoka istotnośćSurowe części rośliny
Nasiona i jądra nieśplika zawierają glikozydy cyjanogenne amigdalinę i prunazynę, które w organizmie zmieniają się w cyjanek; analiza sproszkowanych nasion sprzedawanych jako "zdrowa żywność" wykazała zawartość, przy której zalecana dzienna dawka przekroczyłaby bezpieczny limit. Miąższ jest bezpieczny, nasiona wyrzucić i nie mielić.
Źródło