Przejdź do treści
Soul of Herbs
← Powrót do ziół

Pelargonium sidoides

Pelargonia sidoides (umckaloabo)

Ostrożność

Inne nazwy: Umckaloabo, Umcka, South African geranium, Kalwerbossie, Rabassam, Ikhubalo

Południowoafrykańska bylina o drobnych ciemnopurpurowych kwiatach.

Bylina o sercowatych liściach w przyziemnej różyczce i cienkich łodyżkach drobnych ciemnopurpurowych kwiatów; ekstrakt z korzenia jest w Europie zarejestrowany jako preparat ziołowy pod tradycyjną nazwą "umckaloabo".

Rodzina
bodziszkowate
Typ rośliny
bylina wieloletnia
Znaczenie stopni bezpieczeństwa (rozwiń legendę)
  • Ogólnie uznawane za bezpieczne. Zwykle pospolite zioło przy rozsądnym zbiorze i użyciu; mimo to zawsze czytaj konkretne ostrzeżenia na karcie.
  • Informacja. Przede wszystkim stopień informacyjny — ważne są szczegóły w tekście i przy ostrzeżeniach poniżej.
  • Ostrożność. Wymaga zwiększonej ostrożności (dawkowanie, długość stosowania, grupy wrażliwe, interakcje).
  • Ryzykowne. Znaczne ryzyko — sprawdź źródła, przeciwwskazania i ewentualny nadzór specjalisty.
  • Nie w warunkach domowych. Nie nadaje się do eksperymentów w warunkach domowych bez wiedzy i pewności.
  • Wysokie ryzyko przy stosowaniu wewnętrznym. Szczególne ryzyko przy stosowaniu wewnętrznym (np. alkaloidy); unikaj długotrwałego lub nieodpowiedzialnego podawania.
  • Niepodano. Stopień nie jest jeszcze uzupełniony — polegaj na poszczególnych ostrzeżeniach i odnośnikach poniżej.
Pelargonia sidoides (umckaloabo) — pokrój rośliny (Wikimedia Commons).

Fotografia na Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0).

Pokrój rośliny

Bezpieczeństwo — przeczytaj przed użyciem

Przy tym ziele ważne jest sprawdzenie ostrzeżeń, pomyłek i ewentualnych przestróg. Zacznij najpierw od sekcji Bezpieczeństwo.

Szybki przegląd

Podsumowanie do praktycznej decyzji; szczegóły znajdują się w sekcjach poniżej.

Stopień bezpieczeństwa
Ostrożność szczegóły
Źródła naukowe na karcie
Tak — źródła podane przy twierdzeniach sekcja Nauka
Kiedy i co zbierać
  • Korzeń — kwiecień–sierpień
Cały zbiór
Metody przetwarzania

Nalewka (Tynktura), Odvar, Kapsułki

Wszystkie metody i przepisy na karcie
Tematy i dolegliwości

Kaszel i śluz, Komfort oddechowy, Przeziębienie — ogólny komfort

Sekcja tematy, Przegląd dolegliwości

Identyfikacja i pomyłki

Drobna bylina z rodziny bodziszkowatych (Geraniaceae) tworząca różyczkę z bulwiastym podziemnym kłączem. Liście długoogonkowe, sercowate (kordatne), aksamitnie filcowate, lekko aromatyczne, szarozielone. Kwiaty z pięcioma bardzo ciemnoczerwonymi do niemal czarnych płatkami korony; kwitnie niemal przez cały rok.

Możliwe pomyłki i zagrożenia

Najbliższa pomyłka to pokrewna Pelargonium reniforme, która dzieli część zasięgu, różni się jednak raczej nerkowatymi liśćmi i różowymi (a nie niemal czarnymi) płatkami korony. Nie jest toksyczna — oba gatunki stosuje się leczniczo.

Podobne zioła

Na razie nie powiązano pokrewnych ziół.

Tematy i dolegliwości

Więcej tematów znajdziesz w przeglądzie dolegliwości i tematów.

Występowanie geograficzne

  • Republika Południowej Afryki

    Częste dzikie występowanie w regionie

Zbiór

  • Korzeńkwiecień–sierpień

    zima

    Region: Republika Południowej Afryki

    Uwagi: Głębokie korzenie dojrzałych roślin w okresie spoczynku.

Przechowywanie

  • Suszenie(Korzeń)

Metody przetwarzania na karcie zioła

  • Nalewka (Tynktura)(Korzeń)Przydatność: Średnia przydatność

    Wyciąg alkoholowy lub wodno-alkoholowy (maceracja).

    Szczegółowy opis metody (z katalogu)

    Nalewka to zazwyczaj długotrwała maceracja materiału roślinnego w alkoholu (czasem w mieszance z wodą). Alkohol i czas uwalniają inne grupy substancji niż czysta gorąca woda; stężenie i stabilność preparatu zależą od proporcji surowca, rozpuszczalnika i procedury.

    Domowa produkcja wiąże się z ograniczeniami prawnymi i bezpieczeństwa zależnie od kraju; na stronie podajemy opis ogólny, a nie receptury farmaceutyczne. Przy konkretnym ziole śledź kartę, interakcje i ostrzeżenia przed samodzielnym przygotowaniem.

    Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: tak

  • Odvar(Korzeń)Przydatność: Średnia przydatność

    Dłuższe gotowanie materiału roślinnego w wodzie.

    Szczegółowy opis metody (z katalogu)

    Odwar powstaje przez gotowanie (lub długie przebywanie tuż przy granicy wrzenia) w wodzie — często przez 10–20 minut, zależnie od tradycji i rodzaju surowca. Gęstsze i cięższe części roślin (korzenie, kora, niektóre nasiona) są w ten sposób przygotowywane skuteczniej niż poprzez krótki napar.

    W porównaniu do naparu, odwar może ekstrahować więcej substancji, ale także więcej garbników lub goryczy; smak bywa inny niż w przypadku delikatnej herbaty. Łącz te informacje z danymi na karcie zioła dotyczącymi odpowiedniej części rośliny i przeciwwskazań.

    Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: nie

  • Kapsułki(Korzeń)Przydatność: Średnia przydatność

    Napełnianie kapsułek suszem lub proszkiem; wariant domowy i przemysłowy.

    Szczegółowy opis metody (z katalogu)

    Kapsułki umożliwiają precyzyjne dawkowanie i ukrycie smaku gorzkich surowców. Istnieją domowe napełniarki, ale higiena, homogeniczność mieszanki i przechowywanie są trudniejsze niż w przypadku naparu.

    Kieruj się przepisami dotyczącymi suplementów diety tam, gdzie obowiązują.

    Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: nie·Kontekst naukowy przy tej metodzie: tak

Zastosowanie tradycyjne / duchowe

Oddzielnie od nauki — zapisy są kulturowe lub symboliczne, nie są zaleceniami leczniczymi.

Na razie bez konkretnych zapisów.

Wiedza naukowa

Każde twierdzenie ma typ badania i źródło (URL lub DOI) tam, gdzie są dostępne. Dane o dawce z literatury mają charakter wyłącznie informacyjny.

Jak czytać znaczniki siły dowodu i typu badania

Znaczniki podsumowują, jak zapis jest oznaczony w katalogu — nie są medyczną oceną skuteczności. Przy każdym zapisie zawsze czytaj podsumowanie, ograniczenia i odnośnik do źródła.

Siła dowodu

Poziom dowodów niepodany
Autor zapisu nie podał stopniowania; oceniaj według tekstu podsumowania, ograniczeń i odnośnika do źródła.
Literatura opisowa / orientacyjna
Literatura opisowa lub fachowa bez kontrolowanego porównania grup — raczej kontekst niż 'dowód działania'.
Słabe dowody
Badanie lub wniosek ze znacznymi ograniczeniami metodycznymi; traktuj tylko jako sygnał do dalszej lektury.
Wstępne ustalenia
Pierwsze lub mniejsze badania — interesujący kierunek, ale nie ostatnie słowo o skuteczności ani bezpieczeństwie.
Średnia siła dowodu
Średnia siła zależnie od projektu badania; nadal obowiązują ograniczenia próby i kontekstu.
Mocniejsze dowody
Mocniejszy projekt lub spójność wyników w granicach podanych ograniczeń badania.
Praca przeglądowa / review
Praca przeglądowa podsumowuje wiele źródeł; jakość zależy od metody przeglądu i obszaru.

Typ badania

Tekst opisowy / fachowy
Tekst fachowy lub przegląd bez klasycznego projektu badania.
Badanie in vitro
Eksperyment w kulturze komórkowej lub probówce — nie mówi o działaniu w organizmie.
Badanie na zwierzętach
Model na zwierzętach — przeniesienie na człowieka nie jest oczywiste.
Badanie obserwacyjne
Obserwacja grup bez losowego przydziału leczenia; może mylić z powodu zakłóceń przyczynowych.
Badanie kliniczne
Badanie kliniczne z udziałem ludzi; ważne są wielkość próby i grupa kontrolna.
Randomizowane badanie kontrolowane
Randomizowane badania kontrolowane należą do mocniejszych projektów, jeśli są dobrze przeprowadzone.
Praca przeglądowa
Praca przeglądowa podsumowuje wiele prac — zależy od reguł doboru literatury.
Przegląd systematyczny
Przegląd systematyczny z jasną metodyką wyszukiwania i doboru badań.
Metaanaliza
Statystyczne połączenie wielu badań; wynik zależy od danych wejściowych i heterogeniczności.
Ocena regulacyjna / monografia (EMA, WHO…)
Podsumowanie organu regulacyjnego dotyczące preparatu ziołowego — inny kontekst niż pojedyncze RCT; często dotyczy preparatów, a nie domowej herbaty.
Monografia fachowa (preparaty ziołowe)
Systematyczne zestawienie literatury o roślinie lub surowcu — jakość zależy od autora i roku wydania.
  • EMA HMPC dla korzenia Pelargonium sidoides opisuje tradycyjne stosowanie przy ostrym zapaleniu oskrzeli i zwykłym przeziębieniu (ekstrakt EPs 7630).

    Praca przeglądowa / reviewOcena regulacyjna / monografia (EMA, WHO…)Rok: 2018

    Forma przygotowania w badaniu: wyciąg płynny

    Substancja czynna / ukierunkowanie: ekstrakt EPs 7630 (kumaryny, procyjanidyny)

    Ograniczenia: Przy zaburzeniach krzepnięcia i antykoagulantach konsultacja z lekarzem; rzadko zgłaszano przypadki uszkodzenia wątroby — przy dolegliwościach wątroby unikać.

    Uwaga do dawki (z literatury): Standaryzowany ekstrakt EPs 7630; zob. dawkowanie w PDF.

    EMA HMPC: Pelargonii sidoidis radix

Zdjęcia

Główne zdjęcie znajduje się w nagłówku karty. Kolejne zdjęcia pojawią się tutaj, gdy będą dostępne.

Bezpieczeństwo

Znaczenie typów ostrzeżeń

Typ przy każdym ostrzeżeniu pomaga pogrupować temat — nie określa samej istotności (tę oznacza osobny znacznik).

Stosowanie wewnętrzne
Ryzyko połykania, ekstraktów, długości stosowania lub stężenia przy stosowaniu wewnętrznym.
Interakcje / leki
Możliwy wpływ na leki lub współwystępowanie z leczeniem — skonsultuj źródła i specjalistę.
Surowe części rośliny
Surowe, niedojrzałe lub źle przygotowane części rośliny mogą być niebezpieczne.
Toksyny i regulacje
Zawartość substancji toksycznych lub składników regulowanych (np. w destylatach).
Kontakt z rośliną
Podrażnienie skóry lub błon śluzowych przy kontakcie ze świeżą rośliną lub sokiem.
Alergia
Reakcje alergiczne, często związane z rodziną roślin lub uczuleniem.
Zbiór i zanieczyszczenie
Zanieczyszczenie, pomyłka gatunku lub zbiór z nieodpowiedniego miejsca.
  • Wątroba i antykoagulantyNiska istotnośćInterakcje / leki

    U pacjentów z chorobą wątroby lub przyjmujących antykoagulanty (warfarynę) konieczna jest konsultacja z lekarzem przed rozpoczęciem.