Przejdź do treści
Soul of Herbs
← Powrót do ziół

Zingiber officinale

Imbir lekarski

Ogólnie uznawane za bezpieczne

Inne nazwy: Zázvor obecný, Zázvor pravý, Ginger, Adrak, Shōga

Korzeń imbiru — roślina uprawna w tropikalnej i subtropikalnej Azji, w tym Mjanmie.

Bylina wieloletnia z kłącza, okółkowe liście.

Rodzina
imbiruowate
Typ rośliny
bylina wieloletnia
Znaczenie stopni bezpieczeństwa (rozwiń legendę)
  • Ogólnie uznawane za bezpieczne. Zwykle pospolite zioło przy rozsądnym zbiorze i użyciu; mimo to zawsze czytaj konkretne ostrzeżenia na karcie.
  • Informacja. Przede wszystkim stopień informacyjny — ważne są szczegóły w tekście i przy ostrzeżeniach poniżej.
  • Ostrożność. Wymaga zwiększonej ostrożności (dawkowanie, długość stosowania, grupy wrażliwe, interakcje).
  • Ryzykowne. Znaczne ryzyko — sprawdź źródła, przeciwwskazania i ewentualny nadzór specjalisty.
  • Nie w warunkach domowych. Nie nadaje się do eksperymentów w warunkach domowych bez wiedzy i pewności.
  • Wysokie ryzyko przy stosowaniu wewnętrznym. Szczególne ryzyko przy stosowaniu wewnętrznym (np. alkaloidy); unikaj długotrwałego lub nieodpowiedzialnego podawania.
  • Niepodano. Stopień nie jest jeszcze uzupełniony — polegaj na poszczególnych ostrzeżeniach i odnośnikach poniżej.
Imbir lekarski — pokrój rośliny (Wikimedia Commons).

Fotografia na Wikimedia Commons (Public domain).

Pokrój rośliny

Bezpieczeństwo — przeczytaj przed użyciem

Przy tym ziele ważne jest sprawdzenie ostrzeżeń, pomyłek i ewentualnych przestróg. Zacznij najpierw od sekcji Bezpieczeństwo.

Szybki przegląd

Podsumowanie do praktycznej decyzji; szczegóły znajdują się w sekcjach poniżej.

Stopień bezpieczeństwa
Ogólnie uznawane za bezpieczne szczegóły
Źródła naukowe na karcie
Tak — źródła podane przy twierdzeniach sekcja Nauka
Kiedy i co zbierać
  • Kłącze — październik–grudzień
Cały zbiór
Metody przetwarzania

Napar, Syrop, Zastosowanie kulinarne, Proszek

Wszystkie metody i przepisy na karcie
Tematy i dolegliwości

Nudności i żołądek, Przeziębienie — ogólny komfort, Stawy i ruch…

Sekcja tematy, Przegląd dolegliwości

Identyfikacja i pomyłki

Kwiatostan okazały u form uprawnych rzadko.

Możliwe pomyłki i zagrożenia

Od pokrewnych gatunków imbiru wegetatywnie.

Podobne zioła

  • Ostryż długi

    Ta sama rodzina i kuchnia; imbir jest beżowy, włóknisty i ostry, kurkuma pomarańczowa. Świeże kłącza na targu można pomylić tylko po wyglądzie skórki — rozstrzyga przekrój.

  • Galgant lekarski

    Galangal jest twardszy, jaśniejszy, ma pędy z różowymi brzegami i żywiczny, a nie ostry smak. W kuchni tajskiej nie zastępują się wzajemnie.

Tematy i dolegliwości

Więcej tematów znajdziesz w przeglądzie dolegliwości i tematów.

Występowanie geograficzne

  • Mjanma

    Częste dzikie występowanie w regionie

  • Japonia

    Częste dzikie występowanie w regionie

  • Brazylia

    Częste dzikie występowanie w regionie

  • Meksyk

    Częste dzikie występowanie w regionie

  • Indie

    Częste dzikie występowanie w regionie

  • Indonezja

    Częste dzikie występowanie w regionie

  • Tajlandia

    Częste dzikie występowanie w regionie

  • Wietnam

    Częste dzikie występowanie w regionie

Zbiór

  • Kłączepaździernik–grudzień

    jesień

    Region: Indie

    Uwagi: Młody "zielony" imbir wykopuje się po 5–6 miesiącach, dojrzałe kłącze do suszenia po 8–10 miesiącach, gdy liście żółkną (w Indiach październik–grudzień). Imbir do suszenia obiera się i suszy na słońcu.

Przechowywanie

  • Chłodzenie / lodówka(Kłącze)

    Świeże kłącze 3–4 tygodnie w lodówce, nieobrane, w papierze; obrane i starte można zamrozić w porcjach.

    Wilgotność:
    W zamkniętej torbie zaparza się i pleśnieje na przekroju.
    Bezpieczeństwo:
    Pomarszczone lub spleśniałe kłącze wyrzucić w całości, nie tylko odkroić.
  • Suszenie(Kłącze)

    Suszone plasterki 2 lata, mielony imbir 12 miesięcy w zamkniętym naczyniu.

    Światło:
    Z dala od światła, inaczej traci ostrość.
    Wilgotność:
    Proszek zbryla się; przechowywać w suchości.

Metody przetwarzania na karcie zioła

  • Napar(Kłącze)Przydatność: Wysoka przydatność

    Zalanie wrzątkiem lub krótka ekstrakcja w wodzie; zazwyczaj bez gotowania.

    Szczegółowy opis metody (z katalogu)

    Herbatkę ziołową przygotowuje się tu jako napar: suszone zioła lub mieszankę ziołową zalej świeżo wrzącą wodą i zaparzaj przez co najmniej 5 minut. Według BfR jest to zasada higieny, a nie dawka lecznicza. Przestrzegaj instrukcji konkretnego produktu, także dłuższego czasu parzenia, jeśli został podany. Ta zasada dla naparów ziołowych nie jest ogólną instrukcją przygotowania prawdziwej herbaty (Camellia sinensis). Temperatura, czas zaparzania i stosunek surowca do wody zmieniają smak i skład wyciągu.

    Odwar różni się od naparu dłuższym czasem działania ciepła i intensywnością wrzenia; dla delikatnych liści i kwiatów napar jest zazwyczaj lepszym rozwiązaniem niż długie gotowanie. Przy konkretnym ziole zawsze sprawdzaj kartę, część rośliny i ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa — ogólne zasady nie zastępują oceny gatunku.

    Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: tak

    Napar imbirowy ze świeżego kłącza

    Około 15 minPoczątkującyProfil naukowy

    Otwórz przepis →

  • Syrop(Kłącze)Przydatność: Wysoka przydatność

    Wyciąg lub odwar z substancją słodzącą i zagęszczeniem; trwałość zależy od cukru i przechowywania.

    Szczegółowy opis metody (z katalogu)

    Syropy łączą bazę ziołową z cukrem lub miodem, często przez krótkie podgotowanie dla stężenia i higieny. Konserwacja silnie zależy od zawartości wody, cukru oraz sposobu napełniania butelek.

    Domowe syropy mogą podlegać zasadom żywnościowym; pamiętaj o przechowywaniu w chłodzie po otwarciu.

    Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: nie

  • Zastosowanie kulinarne(Kłącze)Przydatność: Wysoka przydatność

    Gotowanie, pieczenie, doprawianie jako żywność — kategoria ogólna poza twierdzeniami leczniczymi.

    Szczegółowy opis metody (z katalogu)

    Zastosowanie kulinarne obejmuje zioła jako składniki potraw, napojów lub przyprawy. Tutaj nie oceniamy działań leczniczych — przypominamy jedynie o oznaczeniu gatunku, alergiach i obróbce termicznej tam, gdzie jest konieczna (np. niektóre owoce lub części roślin).

    Połączenie z alkoholem, cukrem lub długim gotowaniem zmienia rezultat; przepisy weryfikuj ze źródeł kulinarnych.

    Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: nie

  • Proszek(Kłącze)Przydatność: Wysoka przydatność

    Drobno zmielony susz; dawkowanie i rozpuszczalność zależą od gatunku.

    Szczegółowy opis metody (z katalogu)

    Proszek zwiększa powierzchnię kontaktu z płynem lub pożywieniem. Domowe mielenie wymaga czystego młynka i kontroli grubości; drobny proszek może gorzej przechodzić przez sito w napoju.

    Przechowuj szczelnie zamknięte, chroniąc przed wilgocią i szkodnikami.

    Kontekst tradycyjny przy tej metodzie: tak·Kontekst naukowy przy tej metodzie: tak

Zastosowanie tradycyjne / duchowe

Oddzielnie od nauki — zapisy są kulturowe lub symboliczne, nie są zaleceniami leczniczymi.

  • Imbir Konfucjusza i "lek na wszystko"

    Ogólne

    Wzmianka historycznaZastosowanie ludoweTradycja zielarska

    W Dialogach (Lunyu X, 8) o Konfucjuszu napisano, że "nie odkładał imbiru" — jadł go przy każdym posiłku. W ajurwedzie imbir nosi nazwę vishvabheshaja, "uniwersalny lek", a w tradycji chińskiej świeże (sheng jiang) i suszone (gan jiang) kłącze rozróżnia się jako dwa różne "rozgrzewające" surowce. Zapis historyczny i kulturowy, nie dowód działania.

    Forma:
    codzienna potrawa, "rozgrzewająca" przyprawa w tradycyjnych systemach
    Siła twierdzenia:
    Wzmianka historyczna
    Uwaga do źródła:
    Konfucjusz, Dialogi X, 8; ajurwedyjska i chińska materia medica (klasyfikacja tradycyjna, nie dane kliniczne).

Wiedza naukowa

Każde twierdzenie ma typ badania i źródło (URL lub DOI) tam, gdzie są dostępne. Dane o dawce z literatury mają charakter wyłącznie informacyjny.

Jak czytać znaczniki siły dowodu i typu badania

Znaczniki podsumowują, jak zapis jest oznaczony w katalogu — nie są medyczną oceną skuteczności. Przy każdym zapisie zawsze czytaj podsumowanie, ograniczenia i odnośnik do źródła.

Siła dowodu

Poziom dowodów niepodany
Autor zapisu nie podał stopniowania; oceniaj według tekstu podsumowania, ograniczeń i odnośnika do źródła.
Literatura opisowa / orientacyjna
Literatura opisowa lub fachowa bez kontrolowanego porównania grup — raczej kontekst niż 'dowód działania'.
Słabe dowody
Badanie lub wniosek ze znacznymi ograniczeniami metodycznymi; traktuj tylko jako sygnał do dalszej lektury.
Wstępne ustalenia
Pierwsze lub mniejsze badania — interesujący kierunek, ale nie ostatnie słowo o skuteczności ani bezpieczeństwie.
Średnia siła dowodu
Średnia siła zależnie od projektu badania; nadal obowiązują ograniczenia próby i kontekstu.
Mocniejsze dowody
Mocniejszy projekt lub spójność wyników w granicach podanych ograniczeń badania.
Praca przeglądowa / review
Praca przeglądowa podsumowuje wiele źródeł; jakość zależy od metody przeglądu i obszaru.

Typ badania

Tekst opisowy / fachowy
Tekst fachowy lub przegląd bez klasycznego projektu badania.
Badanie in vitro
Eksperyment w kulturze komórkowej lub probówce — nie mówi o działaniu w organizmie.
Badanie na zwierzętach
Model na zwierzętach — przeniesienie na człowieka nie jest oczywiste.
Badanie obserwacyjne
Obserwacja grup bez losowego przydziału leczenia; może mylić z powodu zakłóceń przyczynowych.
Badanie kliniczne
Badanie kliniczne z udziałem ludzi; ważne są wielkość próby i grupa kontrolna.
Randomizowane badanie kontrolowane
Randomizowane badania kontrolowane należą do mocniejszych projektów, jeśli są dobrze przeprowadzone.
Praca przeglądowa
Praca przeglądowa podsumowuje wiele prac — zależy od reguł doboru literatury.
Przegląd systematyczny
Przegląd systematyczny z jasną metodyką wyszukiwania i doboru badań.
Metaanaliza
Statystyczne połączenie wielu badań; wynik zależy od danych wejściowych i heterogeniczności.
Ocena regulacyjna / monografia (EMA, WHO…)
Podsumowanie organu regulacyjnego dotyczące preparatu ziołowego — inny kontekst niż pojedyncze RCT; często dotyczy preparatów, a nie domowej herbaty.
Monografia fachowa (preparaty ziołowe)
Systematyczne zestawienie literatury o roślinie lub surowcu — jakość zależy od autora i roku wydania.

  • HMPC uznał proszek z kłącza imbiru za "ugruntowane stosowanie" w zapobieganiu nudnościom i wymiotom przy chorobie lokomocyjnej na podstawie badań klinicznych. Tradycyjne stosowanie obejmuje łagodne skurczowe dolegliwości trawienne, w tym wzdęcia, przejściowy brak apetytu, niewielki ból stawów i objawy przeziębienia.

    Średnia siła dowoduOcena regulacyjna / monografia (EMA, WHO…)Rok: 2012

    Ograniczenia: Ugruntowane stosowanie dotyczy tylko proszku przy chorobie lokomocyjnej u dorosłych; pozostałe wskazania są tradycyjne. Nie w ciąży ani podczas karmienia piersią (brak danych); nie u dzieci poniżej 6 lat. W czasie oceny nie opisano interakcji z lekami.

    EMA Committee on Herbal Medicinal Products (HMPC)

    European Union herbal monograph on Zingiber officinale Roscoe, rhizoma

  • Metaanaliza 12 randomizowanych badań (1 278 ciężarnych) wykazała, że imbir (zwykle do 1,5 g dziennie) istotnie łagodził nudności wobec placebo, ale nie wpływał istotnie na liczbę epizodów wymiotów; nie odnotowano częstszych działań niepożądanych.

    Średnia siła dowoduMetaanalizaRok: 2014

    Ograniczenia: Niejednorodne preparaty i dawki, krótkie interwencje, małe badania. Monografia EMA mimo to nie zaleca stosowania w ciąży z powodu braku danych o bezpieczeństwie — decyzja należy do lekarza.

    Viljoen E, Visser J, Koen N, Musekiwa A — Nutrition Journal

    A systematic review and meta-analysis of the effect and safety of ginger in the treatment of pregnancy-associated nausea and vomiting

    DOI: 10.1186/1475-2891-13-20

Zdjęcia

Główne zdjęcie znajduje się w nagłówku karty. Kolejne zdjęcia pojawią się tutaj, gdy będą dostępne.

Bezpieczeństwo

Znaczenie typów ostrzeżeń

Typ przy każdym ostrzeżeniu pomaga pogrupować temat — nie określa samej istotności (tę oznacza osobny znacznik).

Stosowanie wewnętrzne
Ryzyko połykania, ekstraktów, długości stosowania lub stężenia przy stosowaniu wewnętrznym.
Interakcje / leki
Możliwy wpływ na leki lub współwystępowanie z leczeniem — skonsultuj źródła i specjalistę.
Surowe części rośliny
Surowe, niedojrzałe lub źle przygotowane części rośliny mogą być niebezpieczne.
Toksyny i regulacje
Zawartość substancji toksycznych lub składników regulowanych (np. w destylatach).
Kontakt z rośliną
Podrażnienie skóry lub błon śluzowych przy kontakcie ze świeżą rośliną lub sokiem.
Alergia
Reakcje alergiczne, często związane z rodziną roślin lub uczuleniem.
Zbiór i zanieczyszczenie
Zanieczyszczenie, pomyłka gatunku lub zbiór z nieodpowiedniego miejsca.
  • Ciąża, karmienie piersią i dzieciŚrednia istotnośćpregnancy

    Monografia EMA nie przewiduje imbirowych produktów leczniczych dla kobiet w ciąży i karmiących piersią, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa, ani dla dzieci poniżej 6 lat (choroba lokomocyjna) i poniżej 18 lat (pozostałe wskazania) z powodu braku danych. Nie dotyczy to potraw doprawionych imbirem; dotyczy dawek leczniczych.

    Źródło